KOLONIALNY STAN UMYSŁU

Kolonialny charakter naszej nowoczesności jest rodzajem więzienia o wielu wymiarach. Nie jest to jedynie fakt historyczny, polityczny czy epistemologiczny – rdzeniem tego wszystkiego jest ontologia terroru, która wiąże się z formacją władzy i podmiotowości. Musimy zdać sobie sprawę z ontologicznej mocy kolonializmu: w grę wchodzi tutaj zasada formacji podmiotu, sama zasada rzeczywistości. O kolonializmie i wystawach, które są jak książki, z Anselmem Franke rozmawia Magda Szalewicz.

NOWA ESTETYKA PROTESTU

Trzeba dokonywać wyraźnych dystynkcji. I trzeba odbudować świadomość klasową, by móc podejmować działania polityczne. Nie jesteśmy tylko artystami, wielu z nas to również prekariusze, choć z pewnością nie tacy sami jak np. polscy pracownicy budowlani zatrudniani w Norwegii. Z Vladanem Jeremicem oraz Coriną L. Apostol, współzałożycielami kolektywu ArtLeaks, rozmawia Kuba Szreder.

KLAPKIEM WDEPNĄĆ W SZTUKĘ

Nad Zalewem człowiek w klapkach, który wcześniej zbierał grzybki albo siedział na plaży, ma niechcący i bez zadęcia, jakie oferuje budynek muzeum, wejść w sferę sztuki nowoczesnej. Oni chcieli, by do sztuki ludzie zbliżali się poprzez emocje i czuli się przy tym swobodnie. Z Magdaleną Nowak i Łukaszem Strzelczykiem, kuratorami wystawy Trasa Muzeum – Zalew Zegrzyński. Estrada sztuki nowoczesnej, rozmawia Magda Roszkowska.

PERMANENTNY STAN NAWIEDZENIA

Polska jest totalnie widmowa. Od lat wczesnoszkolnych edukuje się nas głównie w temacie osób martwych. Ci wszyscy męczennicy, którzy oddali życie za ojczyznę, czy chcemy czy nie, mieszkają w naszych głowach. Przeszłość trzyma nas w szachu, dlatego powinniśmy nauczyć się miksować! Z filozofem Andrzejem Marcem, autorem książki Widmontologia. Teoria filozoficzna i praktyka artystyczna ponowoczesności, rozmawia Magda Roszkowska.

PSYCHOGEOGRAF PAMIĘCI

Biblioteki i książki pełnią funkcję medium służącego przechowywaniu wiedzy. To abstrakcyjna przestrzeń, która może być wykorzystana dla nowej wyobraźni. Choć ja zawsze myślę też o wiedzy, która nie przetrwała. Może ważniejsze jest odkrywanie myśli i teorii, które zaginęły? Z Jaro Vargą rozmawia Kaśka Maniak.

ĆWICZENIA Z CHOREOGRAFII SPOŁECZNEJ

Sztuka wizualna w przestrzeni społecznej jest w stanie urzeczywistnić to, co wydaje się nie do pomyślenia: eksperymentalne projekty zbyt perwersyjne lub idiosynkratyczne, by mogły je wcielać w życie instytucje polityczne albo oświatowe. Artysta, niczym koń trojański, może wykorzystywać domniemaną apolityczność sztuki, by podważać istniejący ład instytucjonalny. Z okazji publikacji Sztucznych piekieł z Claire Bishop rozmawia Magda Szalewicz.

ZŁA TECHNIKA, DOBRA JAKOŚĆ

Uważam, że doskonała technika nie jest potrzebna, żeby wyrażać myśli. Jeżeli moje prace wyglądają na niedokończone czy wręcz amatorskie, to takie właśnie miały być. Chcę mieć w świecie sztuki miejsce, w którym o tym, czy jesteś artystą, nie decydują twoje umiejętności manualne czy dokładność wykonania pracy, ale to, co masz w głowie. Z artystką Noriyo Yoshidą rozmawiają Ada Banaszak i Karol Kaczorowski.

PRECZ Z NEOKLASYCZNĄ LOBOTOMIĄ!

Nowoczesna teoria pieniądza proponuje ideę „pracodawcy ostatniej instancji”. W tej chwili o rządzie mówi się jako o „pożyczkodawcy ostatniej instancji”. Tak właśnie zachował się amerykański rząd, kiedy w obliczu krachu systemu finansowego w 2008 roku wpompował ogromne publiczne pieniądze w system finansowy, aby banki miały sobie co pożyczać. Państwo, ponieważ ma ku temu możliwości, powinno być również pracodawcą ostatniej szansy. O ekonomii nieprawomyślnej z Marcinem Czachorem, związkowcem i założycielem wydawnictwa Heterodox, rozmawia Kacper Pobłocki.

Strony