Wzór tkaniny, projekt: Nathalie du Pasquier (1983)

POSTMODERNISTYCZNE WIZJE

Lata 70. i 80. XX wieku to czasy, kiedy styl był nie tylko stylizacją, lecz także zdecydowaną postawą. Projektanci ze studia Alchimia i grupy Memphis eksperymentowali wówczas z estetyką form i kolorem. Prostota i logika modernizmu były dla nich synonimami nudy.

Tworzyli więc przedmioty, obiekty, wzory oraz wnętrza pełne zaskakujących zestawień kolorów i dynamicznych kształtów. Ich postawą był dizajn radykalny, pełen ironii i nowatorstwa w podejściu do projektowania. Zwykłe przedmioty codziennego użytku zmieniali w wyraziste obiekty, wobec których trudno zachować obojętność.
Od kilku lat wraca zainteresowanie tamtymi realizacjami. Niektórzy projektanci inspirują się ich estetyką, czego przykładem mogą być cyfry zaprojektowane przez studio Muokkaa lub nowa seria mebli Masquespacio.

Eksperci od trendów budują zaskakujące analogie między postmodernistycznymi projektami a wytworami innych kultur, jak zrobiła to Lidewij Edelkoort na wystawie TOTEMISM: Memphis meets Africa, prezentując na niej obiekty autorstwa południowoafrykańskich projektantów i rzemieślników.
Ettore Sottsass z grupy Memphis po latach stwierdził, że ich projekty „były jak twarde narkotyki, nie można ich wziąć za dużo”. Współczesne remiksy w większości przypominają raczej witaminowe tabletki – można je łykać garściami, tylko czy jeszcze działają?

Stół, projekt: Ettore Sottsass (1985)

Lampa „Tahiti”, projekt: Ettore Sottsass (1981)

Wzory tkanin, projekt: Nathalie du Pasquier (1983)

Wzory tkanin, projekt: Nathalie du Pasquier (1983)

Fotel „Bel Air”, projekt: Peter Shire (1982)

Cyfry dla magazynu „Yorokobu”, projekt: studio Muokkaa (2015)

Seria mebli, projekt: studio Masquespacio (2015–16)

Wystawa podczas Design Week w Mediolanie, projekty Terazzo Project, fot. Axel Crettenand (2014)

Wystawa TOTEMISM: Memphis meets Africa, Festiwal Design Indaba w Cape Town, fot. Riccardo Pugliese (2013) 

Wzór tkaniny dla marki American Apparel, projekt: Nathalie du Pasquier (2013)