Plastikowa proteza ręki L-4, rozdawana potrzebującym, niestety ciężka i niewygodna w użyciu. Projekt: Ernie Meadows (2006)

MUZEUM DIZAJNU: MISJA „PROJEKTOWA”

Dizajn rozwiązujący problemy osób niepełnosprawnych, żyjących na terenach dotkniętych kataklizmami i ubóstwem to z założenia szlachetne przedsięwzięcie. Warto jednak zapytać: jak projekty „z misją” przekładają się na praktykę? Tak jak w przypadku pozostałych dziedzin wzornictwa okazuje się, że nie wszystkie koncepcje projektowe się sprawdzają. Obok znanych i dobrze działających rozwiązań, jak urządzenie do filtrowania wody bez użycia elektryczności i chemikaliów, powstają też projekty kłopotliwe w użytkowaniu, których koszty realizacji i promocji przewyższają korzyści z ich wdrożenia. Przykładem może być plastikowa proteza ręki – waży blisko trzy kilogramy, a do tego jej zakładanie sprawia nie mniej trudności niż zdejmowanie. Albo wykorzystany w jednym z regionów Afryki Południowej system pomp, który z zabawy dzieci miał czerpać energię potrzebną dla pozyskiwania wody pitnej. Okazało się jednak, że rozwiązanie to w użytkowaniu jest znacznie mniej efektywne i bardziej kosztowne od zwykłej pompy, a bawiące się nim dzieci nie są w stanie wytworzyć dość energii, by pozyskać wodę. Przykłady nieudanych realizacji można by mnożyć, zainteresowani tematem mogą znaleźć w sieci wiele analiz i raportów poświęconych takim projektom.

Najczęstszą przyczyną niepowodzeń wydaje się brak wiedzy o sytuacji ludzi żyjących często w odmiennych i znacznie gorszych warunkach niż wykwalifikowani projektanci próbujący im pomóc. 

Plastikowa proteza ręki L-4, rozdawana potrzebującym, niestety ciężka i niewygodna w użyciu. Projekt: Ernie Meadows (2006)

 

System pozyskiwania wody pitnej w szkołach PlayPump. Trudności w korzystaniu z niego miały nawet osoby dorosłe. Projekt: Ronnie Stuiver (1989)

 

Wózek inwalidzki GEN_1 zaprojektowany i wyprodukowany przez Free Wheelchair Mission. Zastosowane w nim materiały są łatwo dostępne, ale sam wózek jest niewygodny w użyciu. Inicjator: Don Schoendorfer (2001)
 

Pralka i suszarka napędzana siłą nóg GiraDora, łatwa do przenoszenia i działająca bez prądu. Projekt: Alex Cabunoc i Ji A You (2011)

 

Magdalena Frankowska – projektantka, działa na pograniczu projektowania i sztuki. Współzałożycielka Fontarte – studia graficznego i niezależnego mikrowydawnictwa. Współautorka (wraz Arturem Frankowskim) książki Henryk Berlewi (2009) o pionierze polskiej typografii i funkcjonalnego projektowania graficznego. Kuratorka wystaw najnowszej polskiej grafiki użytkowej Eye on Poland w Szanghaju (2010), Enfant terrible. La nouvelle affiche polonaise w Brukseli (2013) oraz CARTEL PL w La Paz i Santa Cruz (2013/14). Gromadzi i przechowuje (analogowo i wirtualnie) wybrane realizacje graficzno-wydawnicze z ostatnich kilkudziesięciu lat, tworząc osobisty zalążek muzeum dizajnu (www.fontarte.com).

 

TESKT UKAZAŁ SIĘ W NN6T#109 W CAŁOŚCI DO PRZECZYTANIA +++TUTAJ+++