„Living in a Material World”, widok wystawy

Świat materii

2-16.09 | Warszawa, BWA Warszawa


„Living in a Material World” to prezentacja prac pięciu artystów i artystek skupionych wokół krakowskiej Galerii Henryk, dla których szeroko pojęta materia stanowi temat lub środek wyrazu. Tytułowa materia jest przez nich przedstawiana, interpretowana i tworzona, stając się budulcem wizualnego tekstu. Przez pryzmat tych zmagań przyglądamy się współczesnemu formalizmowi. Kurator wystawy Aleksander Celusta zaprosił do współpracy następujących artystów:

Paweł Dudziak (ur. 1987) porusza się pomiędzy fotografią dokumentalną a konceptualną. W cyklu kilkunastu czarno-białych fotografii podejmuje temat faktury. Tematem staje się zarówno kawałek ruin domu przedpogrzebowego w Płaszowie, jak i zwyczajna plastikowa okleina imitująca marmur. Przedmioty sfotografowane w przyjętych przez Pawła parametrach (wysoki kontrast, duże ziarno, zabawa skalą) przybierają charakter czysto abstrakcyjny.

Dla Adriana Kolerskiego (ur. 1986) o wartościach poznawczo-estetycznych dzieła decyduje jego forma. Artysta zajmuje się głównie malarstwem, rysunkiem i obiektem, chociaż granice medium są w jego działalności płynne. Jego prace mają często zawężoną gamę kolorystyczną i pozbawione są elementów kreujących narracje. Dzieła Kolerskiego posługują się zwykle estetyką minimalizmu. Redukując formę malarską Kolerski podkreśla materialność obrazu, bo jak sam mówi: wynika to z obawy przed uwikłaniem się w tematy,z którymi nic mnie nie łączy lub mówieniem rzeczy zbędnych.

Michał Sroka (ur. 1984) wykorzystuje artystyczną ekspresję rzeźby, architektury i malarstwa tworząc instalacje site-specific. Posługuje się surowym tworzywem, materiałami budowlanymi: metalem, farbą przemysłową, płytą gips-karton, płytą wiórową czy masą szpachlową; chętnie pracuje na odpadkach i obiektach znalezionych. Pracownia Sroki znajduje się w zakładach teletechnicznych będących częścią Krakowskiego Okręgu Przemysłowego i nie ma w tym przypadku.

Katarzyna Szymkiewicz (ur. 1989) tworzy obiekty malowanie na płótnie naciągniętym na tekturę i modelarską piankę. Opór materii jest dla niej zarówno przeszkodą, jak i źródłem inwencji. Ze zbudowanych cząstek powstają kompozycje podlegające nieustannym przeobrażeniom. Działa zawsze w kategoriach stylu: formy, kształtu i koloru. Dodając materiał lub ulepszając jego pierwotną formę, powołuje do życia nową, autonomiczną pracę.

Eliasz Styrna (ur. 1989) uważa, że kształt, faktura, kolor mają swoje brzmienie. Artysta podejmuje się rzeczy trudnej. Jeśli rzetelna translacja tego co widzialne, na to co wypowiedziane jest procesem z goła trudnym, to translacja widzialności na dźwięk, której podejmuje się Styrna, jest nie tyle arcytrudnym odtwórstwem, ile w pełni twórczą interpretacją. Akustyczne realizacje artysty poddają się tym samym słowom, co plastyczne dzieła reszty twórców. Tym samym utwór może mieć swoją wagę, gęstość czy fakturę. Realizacje Styrny są zaprawą murarską poszczególnych elementów tej wystawy.

www.henrykgallery.com